Doodsengelen

In de nacht
als niets er toe doet
roepen altijd weer
de rusteloze engelen

In de duisternis
die voor niets wijkt
wenken ze mij toe
de onzichtbare engelen

Als de angst
mij volledig overmand
staan ze naast mij
en fluisteren zoete woordjes

"Kom maar
er valt niets te vrezen
enkel het loslaten
van het onvolkomen leven"

Ze roepen en tasten
naar mijn ziel
als die het leven
de rug toekeert

"De keus is aan jou;
dus ga of blijf"
En elke keer weer
- tot nu toe -
wint het
twijfelend bestaan

25 februari 2010